விண்வெளியில் இருந்து தெரியும் முதல் விளம்பரப் பலகை

அடுத்த மாதத்தோடு, ஆப்பிள் நிறுவனம் தொடங்கி 30 ஆண்டுகள் நிறைவடைகிறது. அந்த ஆண்டு விழாவை சற்று புதுமையாக கொண்டாட இருக்கிறார்கள். ஐபாட்யை போன்ற ஒரு விளம்பரப் பலகையை ஆஸ்திரேலியாவில் உள்ள மேற்கு ஆஸ்திரேலியா மாகாணத்தில் படு ரகசியமாக தயாரித்து வந்தனர். 893240 சதுர மீட்டர்கள் உள்ள இந்த உலகின் மிகப் பெரிய விளம்பரத்தை வரும் சனிக்கிழமை Steve Jobs திறக்கவுள்ளார்.



ஆனால் Google Mapsன்்ன் பார்வையில் இருந்து மறைந்து இருக்க முடியுமா??

Google Maps


பின் குறிப்பு: இது சற்று 'பழைய' சேதியாக இருக்கலாம். இதை ஏற்கனவே கேள்விப் பட்டவர்கள் மறுமொழியிட வேண்டாம். ;)

தமிழ்ப்பதிவுகள் iPod் ஆப்பிள்

டி.ராஜேந்தரின்் சண்டை காட்சிகள்

டி.ராஜேந்தர் வசனத்தோடு போடும் சண்டை காட்சிகள் youtube.comல். சிம்புவுக்கு தாடி மீசை வைத்தால் அப்படியே டி.ஆர். தான்.

கும்தலக்கர கும்மா இத வாங்கிகடா சும்மா!
வாடா என் மச்சி வாழக்கா பஜ்ஜி!

தமிழ்ப்பதிவுகள் திரை்

திரைப்பட பாடல்கள்

Boston பாலாவின் பதிப்பில் வாலி திரைப்பட பாடல் வரிகள் பற்றி பேசிய ஒலி கோப்புகள்.

என்னை பொருத்த வரை ஒரு நடிகரின் படம் என்பதற்காக பாடல்களை கேட்பதோ, கேட்காமல் இருப்பதோ இல்லை. இசையமைபாளர்,கவிஞர், ஓரளவுக்கு இயக்குனரின் தரம் பார்த்தே பாடல்களை கேட்பேன். ஆனால் கடந்த சில விஜய் படங்களில் வரும் பாடல்களை கேட்கும் போது விஜயின் பாடல்களை(அதுவும் இயக்குனரே பாடல் எழுதினால்) கேட்கவே பயமாயிருக்கிறது.

இந்தூரிலிருந்து போபால் வரை

" அறு மணி நேரமாவது டிராவலுக்கு வச்சுகோடா, மழை வேற பேஞ்சிருக்கு" என்றான் கிருபா தன் வழக்கமான தெனியில். "போபால் போக எவ்வளவு நேரம் ஆகும்?" என்று நான் கேட்டதற்கு பதில் தான் அது.
"எந்த டிரைன், 11 மணிக்கு ஓன்னுவருமே அதுவா?"
"இல்லை, கேரளா எக்ஸ்பிரஸ் 9 மணிக்கு"
"சரி நேரத்தோட கிளம்பிக்கோ"

இங்கு இந்தூரிலிருந்து போபால் நேரத்துக்கு போக வேண்டுமானால் டாக்சி தான் ஓரே வழி. டாக்சி ஸ்டாண்ட் போக ஆட்டோவில் ஏறும் போதே ஆட்டோகாரன் 60 ரூபாய் ஆகும் என்றான். இருந்தும் மீட்டர் போடு என்று ஹிந்தியில் செப்பினேன். சொல்லி வைத்தார் போல 56க்கு மீட்டர் வட்டி போல ஓடி நின்றது.

Qwalisக்காக காத்திருந்தால் நேரம் ஆகிவிடும் ஏன்று பட்டது. 6 - 7 டிக்கெட் சேரும் வரை காத்திருக்க வேண்டி இருக்கும். அதனால் Indicaவில் போக முடிவு செய்தேன். எனக்காகவே காத்திருந்த மாதிரி, ஒரு டிரைவர் ஓடி வந்து என்னை கேட்டான்.

"மூணு டிக்கேட் ஆச்சு நீங்களும் வந்தால் உடனே வண்டிய கிளப்பிரலாம்"
"சரி.. போகலாம்"

காரின் பின்பக்கம் பையை வைக்கும் போது, டிரைவர் பேசுவது காதில் விழுந்தது.

"உங்களுக்கு.. முன் சீட்டு கிடையாது.... இவரோடது இந்த சீட்டு.... நீங்க பின்னாடி போய் உக்காருங்க"...

முன் சீட்டுப் பயணி பேசாமல் எழுந்து பின்னே உட்கார தயாரானார்...நான் பையை வைத்து விட்டு பின் சீட்டுக்குள் நுழையும் போது... சரியாக அவர் உள்ளே நுழைந்து கதவை பலமாக சாத்தினார்.

எனக்கு உடனே எரிச்சல் வந்து மறைந்தது..யாருடா இது என்று நினைத்தவாரே கதவை திறந்து... அவர் எனக்காக இடம் விட்டு உட்காரும் வரை காத்திருந்தேன். அப்போது தான் கவனித்தேன், அவர் பெரிய மீசை வைத்து இருந்தார். இந்த ஊரில் எவன்டா இவ்வளவு பெரிய மீசை வச்சு இருக்குறவன் என்று நினைத்தவாரே அவர் தந்த இடத்தில் அமர்ந்தேன்.

கதவை சாத்தும் முன், வெளியிலிருந்து ஒருவர்,

"வண்டி 9:30 க்கு வரும். ஓண்ணாம் நம்பர் பிளாட்பாரத்தில் நிக்கும்" என்றார் தமிழில்....

அப்படி போடு தமிழா இந்த ஆளு... நம்ம ஊரு தவிர வேற எங்க இப்படி "தேவர் மகன்" கமல் இஸ்டைலில் மீசை வக்கறாங்க....என்று என் கணிப்பை மெச்சிக்கொண்டேன்

நான் மெதுவாக பேச்சு குடுத்தேன்... "கேரளா எக்ஸ்பிரஸ்ல போறீங்களா?"
அவர், ஒரு நிமிடம் நான் தமிழில் பேசுவதை கேட்டு சந்தோசமாக ".. ஆமா..........., நீங்களுமா?"
"ஆமா"...

வண்டியை கிளப்பி.. டாக்சி ஆபிஸ் முன் நிறுத்தினான்....
டிரைவர் ஹிந்தில் "ஒரு டிக்கெடுக்கு 210 ரூபாய் " என்றான்.

நான் உடனே என்னிடம் இருந்த 500 ரூபாய் நோட்டை நீட்டினேன். என்னருகில் இருந்தவர்
"எனக்க்கும் சேர்த்து டிக்கெட் வாங்கிருங்க" என்றார்..
என்னாத்துக்கு என்று நான் முழிப்பதற்குள் அவரே தொடர்ந்தார்...
" நான் பணத்தை உங்ககிட்ட தர்றேன்" என்று உள்பாகெட்டிலிருந்து ஒரு 50 ரூபாய் கட்டை எடுத்தார். 30 - 40 நோடாவது இருக்கும்,
"210" என்றேன்.. உடனே என் கையில் பணத்தை வைத்து ஆழுத்தினார்..

"2 டிக்கெட்டுக்கு காசு எடுத்துகங்க" என்று எனக்கு தெரிந்த ஹிந்தியில் சொல்லி புரிய வைப்பதற்குள்... போதும் என்றாகிவிட்டது.. நல்ல வேளை நடந்ததை பார்த்துக் கொண்டிருந்த பின் சீட்டு ஆசாமி உதவிக்கு வந்தார்.

இவர் என்னிடம் ஏன் பணத்தை தந்தார் என்று யோசித்து.. ஓ.கே. ஒரு வேளை அவருக்கு ஹிந்தி தெரியாததால் ஏமாற்றிவிடக்கூடாது என்று என்னிடம் தந்து விட்டார் என்று சமாதானம் செய்து கொண்டேன்.

"அவ்வளோ தூரம் சும்மா போகணுமேனு நினைச்சேன்..... நல்ல வேளை பேச்சுத் தோண் ஆச்சு." என்று என்னைப் பார்த்து புன்னகைத்தார். நானும் தான்..

வண்டி எம்.ஜி.ரோட்டில் போகிறது.. அவரே மீண்டும் பேச்சை ஆரம்பித்தார்...
" நமக்கு சேலத்துல இறங்கணுங்க.. நீங்க?"
" நான் கோயமுத்துருங்க"
"மச்சான் மருந்து குடிச்சிட்டாருங்க.. அதான் முதலாளியே வந்து ஏத்திவிட்டாருங்க"
"ஓகோ"
" நான் இங்க போர் போடுற வண்டி ஓட்டுரனுங்க..."
"ம்"
" நீங்க?"
"சாப்ட்வேர் இஞ்சினியரா இருக்கேன்"

வேலையை பற்றி கேட்டவுடன்... கடந்த அப்ரைசலில் எனக்கு வந்த feedback் தான் ஞாயபகத்திற்கு வந்தது... நான் எங்கள் குழுவுடன் infomalagavum communicate செய்ய வேண்டுமாம். professtional(!) relationship மட்டும் பற்றாதாம்.

அவர் வேலையை பற்றி விசாரித்தேன்.... அவர் ஆர்வமாய் பேசினார்..
"ஒரு வண்டிக்கு 20 பேர் இருக்குறோம்."
".."
"எங்க முதலாளிகிட்ட 2 வண்டி இருக்குதுங்க"
".."
"மொத்தம் 40 பேரு.. ஒரு வாரத்துல ஒரு மூட்டை அரிசியை காலி பண்ணிருவோம்" என்றார் சிரித்துக் கொண்டே...

நாங்கள் பேசுவதை கேட்ட முன் சீட்டு சர்தார்.. "உனக்கும் வருமா?" என்று கேட்டான்... நாங்கள் என்ன மொழி பேசுகிறோம் என்று தெரியாததால் இப்படி மொட்டையாகக் கேட்டான்...

நான் "ஆம்" என்பது போல தலையாடினேன்... அவன் திரும்பி டிரைவருடன் இந்தூர் வாழ் சர்தார் பற்றிய பேச்சை தொடர்ந்தான்.

"எதுக்கு இவ்வளவு தூரம் வந்து போர் போடுற வேலை பாக்குறீங்க?"
"இங்க கான்ட்ராக்ட் எடுத்து கிராமமா வேலை பாக்குறோம்."
" கவர்மேன்ட் கான்ட்ராக்ட் ??"
" ஆமாம்... மாசம் 4000, சாப்பாடு, தின பேட்டா 100 ரூபாய்"
"ம்"

"ஆறு மாசத்துக்கு ஒரு தடவை அவுங்க செலவுல டிக்கெட் எடுத்து அனுப்புவாங்க...."
"..."
"மச்சான் மருந்து குடிச்சிட்டதால நானா போக வேண்டியதாப் போச்சுங்க... என்ன வண்டில ஏத்தி விட்டவர் தாங்க முதலாளி"

இதை கேட்டவுடன் என் மேனேஜர்தான் ஞயாபகத்துக்கு வந்தார்... இவனுகளை பற்றி தெரிந்து தான்.. இரு வாரங்கள் விடுமுறை கேட்டு.. பின் அவனுகளாக கேட்டு நான் குறைப்பது போல 1 வாரம் லீவு எடுத்து கிளம்பியுள்ளேன்.

"எங்கே தங்கி இருக்கீங்க?"
"லாரியிலே தான்" என்றார்.

இன்னேரம் வண்டி ஆக்ரா - பாம்பே highway வந்து சேர்ந்தது..... வண்டி சமதளத்தில் ஓட ஆரம்பித்தது... அவர் தூங்குவது போல சாய்ந்து உட்கார்ந்தார்...

பாதி வழியில் ஒரு தாபாவில் வண்டி நின்றது...அவர் ரோட்டை தாண்டி போனவர் தான் ஆளை காணோம்.. நான் அவருக்காக காத்திராமல் ஒரு போகா(நம்ம ஊரு அவல் தாங்க)வும் ஒரு 'frooti'யும் வாங்கி சாப்பிட ஆரம்பித்தேன்... அவற்றை முடித்து நான் வண்டியில் ஏறியதும் பயணம் தொடர்ந்தது....

மணி இரவு 8:30 போபால் நெருங்கிவிட்டதன் அடையாளமாக கடைகள் வரிசையாக விளக்கொளியில் தெரிந்தன..

"ஓரு ஷூ வாங்கணும் வண்டிய ஒரு 5 நிமிசம் நிறுத்துவாங்களா?" என்று ஒரு காலணி கடையைப் பார்த்துக் கொண்டே கேட்டார்.....

நான் சற்றே அதிர்ந்து.... " நமக்காக நிருத்த மாட்டாங்க" என்றேன்.. அதை விட முக்கியமாக நேரத்துக்கு ஸ்டேசன் போய் சேர வேண்டும் என்பது தான் என் கவலை.... பொதுவாக டாக்சிகள் ஸ்டேசனிலிருந்து 1 - 2 கி.மீ. தள்ளியே வண்டியை நிறுத்திவிடுவார்கள்... அங்கிருந்து ஆட்டோவில் செல்ல வேண்டி இருக்கும்...

இப்போது வரிசையாக துணிக்கடைகளும் பாத்திரக்கடைகளுமாக வந்தவுடன் நம்ம டிரைவர்.... அவற்றை காண்பித்து.... பெரும்பாலும் இவை "சிந்தி"களுடையதாக இருக்கும் என்றார்,... அதன் பின் எதோ விவாதம் நடந்தமாதிரி இருந்தது... எனக்கு ஓன்றும் புரியவில்லை... திடீரென்று " பாம்பையும் சிந்தியையும் கண்டால்; சிந்தியை கொல் ... பாம்பை விட்டுச் செல்" என்றார்... அவருக்கு சிந்திகள் மேல் என்ன கோவமே?? எனக்கு தெரியவில்லை....

ஓரு நிறுத்தத்தில் வண்டி நின்றதும் ஒருவர் இறங்கினார்... உடனே இவர்
"ஸ்டேசன்ல இறக்கிவிடுவங்களா?"
" பெரும்பாலும் கொஞ்சம் முன்னாடியே இறக்கிவிட்டுடுவாங்க" என்றேன்.
"டிரைவர் கிட்ட சொல்லி ஸ்டேசன்லயே இறக்கிவிட சொல்லுங்க"..
"கடைசி நிறுத்ததம் போன பின் கேட்போம்"
"டிக்கெட் காசு எவ்வளவு ஆகும்??"
"தெரியலியே"...." 500 ஆகும்னு நினைகிறேன்..."
"250துனு சொன்னாங்களே?"
" ஹும் இருக்கலாம்.... Gஏணேறாள் கம்மியா இருக்கும்.... ஏன் நீங்க டிக்கெட் எடுக்கலையா" என்றதும்.. மச்சான் கதையை மீண்டும் சொல்லி திடீரென்று கிளம்பவேண்டியதை நினைவு படுத்தினார்...

மணி ஏற்கனவே 9பதை தொட்டு இருந்தது.. இனிமேல் டிக்கெட் வாங்கி ... ஹும் எனக்கு நம்பிக்கையே இல்லை இவர் வண்டியில் ஏறுவார் என்று.
ஸ்டேசன் வந்துவிட்டது என்று ஓரிடத்தில் நிறுத்தினார்...
"ஸ்டேசன் போகணும்" என்றேன்
"இந்தோ இப்படி போனால் ஸ்டேசன் தான்" என்றார் டிரைவர்.
பையை எடுத்துக் கொண்டு நடக்க ஆரம்பித்தேன்... அவரும் பின் தொடர்ந்தார்...

எனக்கு வழி லேசாக நினைவுக்கு வந்தது...
"வேணும்னா யாருகிட்டையாவது வழி கேப்போம்" என்றார்..
"இது தாங்க வழி" என்றேன். சற்று எரிச்சலுடன்.....
"எனக்கு டிக்கெட் எடுக்கணும்" என்றார்.... என்கிட்ட ஏன் சொல்றீங்க என்பது போல பார்த்து விட்டு தொடர்ந்து நடந்தேன்....
"இங்கே ஷூ வெல கம்மியா கிடக்கும்" என்றார்...
"....."

மீண்டும் "யாருகிட்டையாவது வழி கேப்போமா??" என்றார்..
"இதோ ஸ்டேசன் வந்தாச்சு" என்று காண்பித்தேன்..

"ஆப்பிடியே எனக்கு ஒரு டிக்கெட் எடுத்து தந்துருங்க" என்று ஒரு குண்டைப் போட்டார்...

மணி 9:10 ஆகியிருந்தது, ரயில் வர இன்னும் 30 நிமிடங்கள் தான் இருந்தது...சரி முடிந்தவரை பார்ப்போம் நேரமானால் escape என்று முடிவெடுத்த படி நுழைந்தேன்..

டிக்கெட் கூட்டத்தை பார்த்து எனக்கு மண்டை காய்ந்துவிட்டது... அங்கு இருந்தது திருவிழாக் கூட்டம்... கொஞ்ச நஞ்ச நம்பிக்கையும் போய் விட்டது... அப்பொது தான் கவனித்தேன்.. "Booking்" என்ற பலகையை. உடனே பிளாட்பாரம் ஓண்ணில் எப்போதும் நிற்கும் கூட்டமும் நினைவுக்கு வந்தது.

"இது reservation counter்... இப்போ போற டிரெயினுக்கு டிக்கெட் வேற எடத்துல தருவாங்க"
"எங்க ஆளும் பொது டிக்கெட் தான் வாங்க சொன்னார்"

மேம்பாலம் வழியாக முதல் பிளாட்பாரம் போய் சேர்ந்தோம்.... முன்பு கவுன்ட்டர் இருந்த இடத்தில் இப்போது ஒரு கண்ணாடி அறை தான் இருந்தது.. எதிர் பக்கத்தில் வரிசைகள் இருந்தன. அருகே சென்றோம். இரண்டு நீளமான வரிசைகளும் ஒரு சிறு வரிசையும் இருந்தது. எனக்கு ஹிந்தியை ஓரளவுக்கு எழுத்து கூட்டிப் படிக்கத்தெரியும். ஆனால் கவுன்ட்டரின் மேல் இருந்த சொற்கள் ... சுத்தம்.!!

"எதுக்கு இந்த சின்ன queueனு தெரியலையே?"
"யாருகிட்டையாவது கேளுங்க!" என்றார்.
எனக்கும் சரி என்று பட்டது. அங்கே இருந்தவரிடம் ஒருவாறு சொல்லிக் கேட்டேன். அவர் எதிர் பக்கம் காண்பித்து அங்கே கிடைக்கும் என்றார். அங்கே ஒரு சிறு கூட்டம் TTயிடம் berth confirm செய்ய நின்று கொண்டிருந்தனர்.

அங்கே இருந்த தகவல் அறையில் இருந்தவரிடம் கேட்டேன். அவர் எதிர் பக்கம் கை காண்பித்தார். மீண்டும் முன்பு பேசியவரிடமே வந்து சொன்னேன். அவர்
"இனிமேல் தான் டிக்கெட் வாங்கணுமா?... அப்படினா... இந்த Queueல நில்லுங்க" என்றார்.

மணி 9:20

நாங்கள் இருவரும் ஒரு சிறு வரிசையை தேர்வு செய்து நின்றோம். வரிசையின் கடைசியில் கீழே உட்கார்ந்து ரயிலுக்காக காத்திருந்த உள்ளூர் பெண்ணின் கைப்பையை தாண்டி சென்றோம்... அதற்காக இங்கே எழுதமுடியாத வார்த்தைகளால் ஹிந்தியில் திட்டினார்.

"எதுக்கும் வேற யாருக்கிட்டையாவது கேப்போமா?"
"இல்லைங்க.... இதுதான் சரியான வரிசையினு அவரே சொன்னார்"
"சரிங்க" என்றவாறு அங்கே இருந்த விலைப் பட்டியலை பார்த்தார். உடனே டிக்கெட் பணம் நினைவுக்கு வந்து இருக்க வேண்டும்.

"சேலத்துக்கு எவ்வளவுனு பாருங்க"

"சேலத்துகெல்லாம் போட்டு இருக்க மாட்டாங்க" என்றேன் விலைப் பட்டியலைப் பார்க்காமல்.
"250 ரூபாய் ஆகும்னு சொன்னாங்க"
" நான் வேணும்னா உங்க பையா பாத்துக்கிர்றேன். நீங்களே பேசி டிக்கேட் வாங்குறீங்களா?"
எனக்கு உடனே மணி அடித்தது. கண்டவங்க கிட்ட எதுவும் வாங்கி சாப்பிடாதே என்று... வழக்கம் போல் அம்மா சொன்னது நினைவுக்கு வந்தது.

"இல்லை நீங்க வரிசைல நில்லுங்க நான் உங்க பக்கத்துல நிக்குறேன்" என்று சற்று ஓதுங்கி நின்றேன்.
"முன்னாடி ஓரு போலிஸ்காரர் நிக்கிறார்... அவருகிட்ட சேலத்துக்கு எவ்வளவுனு கேளுங்க"
"அவருக்கு எப்படிங்க தெரியும்"
"அவர் நம்ம ஊர்காரர் மாதிரி தெரியறார்... அவருக்கு தமிழ் தெரிஞ்சு இருக்கப்போகுது.... சும்மா கேட்டுப்பாருங்க" என்றார்...

டிக்கெட் காசு தெரியாமல் விடமாட்டார் போல இருந்தது.
டிக்கெட் விலை பட்டியல்லில் சேலத்தை தேடினேன். எழுத்து கூட்டி படித்த போது எல்லாம் உள்ளூர் பெயர்களாக இருந்தது. விலை அதிகம் உள்ள ஊர்களில் தேடிய போது, சென்னை சென்ட்ரல் 250 ரூபாய் என்றிருந்தது.

"சென்னை 250னு போட்டு இருக்கு, எதுக்கும் 300 கைல வச்சுகங்க" என்றேன்.
6 ஐம்பது ரூபாய் நோட்டுகளை எடுத்தார். தொடர்ந்து காத்திருந்தோம். கவுன்ட்டரை நெருங்கியதும் சட் என்று மேலும் பல நோட்டுக்களை என் கையில் திணித்து,
"எதுக்கும் இருக்கட்டும்", என்றார்.

என்னை நம்பி இவ்வளவு பணத்தை தருகிறாரே, அப்படியே அபேஸ் செய்தால் என்ன செய்ய முடியும் என்று நான் யோசிக்கும் போது, எங்கள் முறை வந்தது.

டிக்கெட் விலையை ஹிந்தியில் சொன்னார்,எனக்கு ஓன்றும் புரியவில்லை. அங்கிருந்த சின்ன எலக்ட்ரானிக் திரையில் "264" என்று மின்னியது.

டிக்கெட்டை வாங்கிவிட்டு, வெளியே வந்தோம்.
"சேலம் வரைக்குனு போட்டுஇருக்குல்ல?", ஒரு சந்தேகம் அவருக்கு.
"சேலம் வரைக்கும் போகலாம்"
"என்ன கடைசில இருக்குர பெட்டிக்கு வர சொன்னாங்க"
"ம்"
"என்ன முன்னாடி போய் இருக்க சொன்னாங்க, அவுங்க 9:30க்கு வருவாங்க"

" நாம சரியா போய்ருவோம், அவுங்க கண்டுபிடிச்சு வந்துருவாங்களா?"
"அவரு நல்லா ஹிந்தில பேசுவாரு"

இந் நேரம் பேசிக்கொண்டே கடைசி பெட்டி அருகே வந்து சேர்ந்தோம்
" நீங்க எந்த ஊரூ போகணும்?", அங்கே பையை காலின் நடுவில் வைத்தபடி ஒருவர் தமிழில் கேட்டார்.
" நான் கோயமுத்தூர், இவர் சேலம்"... என்றேன்...மூஞ்சிய பாத்தே கண்டுபிடிச்சிரானுக என்று வியந்தபடி.
" நான் unreserved compartment்" என்றார் புதியவர்
" நானும் தான்" என்றபடி பேச்சை தொடங்கினார்.

அவர்கள் பேச்சில் வேரொருவரும் வந்து சேர்ந்து கொண்டார். பேச்சுவாக்கில் அவரும் ஆழ் குழாய் கிண்று தோண்டும் கான்டிராக்ட் எடுத்திருப்பதாகவும் கூறினார். நம்மவரும் பேச்சு குடுக்க, கடைசியில் இவர் பாஸும் புதியவரும் நண்பர்கள் என்று தெரிய வந்தது.இவருக்கும் ஒரு துணை கிடைத்துவிட்ட திருப்தியில் தானே என்னவோ சட்டேன்று என் பக்கம் திரும்பி
"ரொம்ப தேங்க்ஸ்ங்க" என்றார்.
" அதெல்லாம் ஒன்னும் வேண்டாங்க" என்றேன்.

தொடர்ந்து இருவரும் பேச ஆரம்பித்தனர். ஒரு சில நிமிடங்கள் கழித்தே புரிந்தது. நன்றி சொன்னதே 'இதுக்கு மேலே நானே போயிருவேன்' என்பது போல தான் என்று.

"சரிங்க நான் கிளம்பறேன்" என்று அவருக்கு கை குடுத்துவிட்டு என் பெட்டி நிற்க வேண்டிய இடத்ததை நோக்கி நடந்தேன்.

Sony pictures announces Blu-Ray movie list

புளூ-ரே தட்டு வடிவத்தில் புதிதாக வரவிருக்கும் படங்கள். சோனி வெளியீட்டு தேதிகளை அறிவித்து விட்டது.

என் முந்தைய பதிவு

iPod Hi-Fi

இத்தனை நாள் தினமும் அள்ளித் தெளிக்கப் பட்ட வதந்திகள் ஒரு வழியாக முடிவுக்கு வந்துவிட்டன. கடந்த 28ஆம் தேதி ஆப்பிள் அறிவித்த பொருட்களும் அதன் விலையும்..

iPod Hi-Fi: சரி iPod வாங்கிவிட்டு அதை வீட்டில் காது குளிர கேட்க நல்ல ஒலி பெருக்கி வேண்டாமா?? இது பாட்டரி மின் இணைப்பு இரண்டிலும் ஓடும். நம்ம ஊர் மின் இணைப்பிலும்் கேட்கலாம். விலைதான் "கொஞ்சம்" அதிகம்... $349 (இன்றைய மதிப்புபடி 15,427 ரூபாய்)..

அதற்கு பேசாமல் நம்ம ஊரில் 50 ரூபாய்க்கு ஆடியோ கேபிள் கிடைக்கும்... ஏற்கனவே இருக்கும் ஆடியோ சிஸ்டத்துடன் இணைத்தால் ஆகிவிட்டது Hi-Fi. ஒலி தரம் கொஞ்சம் குறையலாம். மற்றபடி iPod Hi-Fiயை வாங்குவோர் ஆப்பிளை நம்பி வாங்கலாம்.

iPodயை சேமிக்க ஒரு தோல் பை(iPod leather case) .. விலை?? $99 ... ஹா!! ஹா!!

ஆப்பிள், iPod accessory செய்து பிழைப்பவர்கள் பொழப்பில் மண் போட தயாராகிவிட்டது.....

Intel Mac miniயும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.

நாளை என்னவாகும்??

ஆப்பிள் அறிவித்துள்ள(நாளை நடக்கவிருக்கும்) ஊடகக் கூட்டத்தை முன்னிட்டு "What would Jobs do 3?" என்ற தலைப்பில் engadget.com இணையத்தளத்தில் ஒரு போட்டியை(photoshopping தான்) அறிவித்தனர். அதன் முடிவையும் அறிவித்துவிட்டனர். அதில் என்னை கவர்ந்த படங்கள் இரண்டு...





iPod தொலைபேசியும் முதல் பரிசு பெற்ற Apple tabletம் தான்.. மேலும் படங்களுக்கு......engadget.com

1 பில்லியன்

கடந்த சில வாரங்களாகவே iTunesன் இணையத்தளத்தில் ஓடிக்கொண்டிருந்த countdown 1 பில்லியனை எட்டிவிட்டது. இது சட்டபூர்வமாக காசு குடுத்து வாங்கிய பாடல்களின் எண்ணிக்கை. இணையத்தில் இலவசமாக mp3 பாடல்கள் கிடைத்தும் இத்தனை பாடல்கள் விற்று இருப்பது ஒரு சாதனை தான்.

iPodன் ஆறாம் தலைமுறை???

"ஆப்பிள்" இந்த மாதம் 22ஆம் தேதி ஓர் பத்திரிக்கையாளர் சந்திப்புக்கு தயாராவதாக செய்தி.(இதுவே வதந்தியாக இருக்கலாம்)

வெறும் வாயை மென்று கொண்டிருந்தவர்களுக்கு மெதுமெதுனு அல்வா கிடச்ச மாதிரி. நல்லா மென்னதுல வந்த வதந்திகள் பல...

அதில் கொஞ்சம் பிரபலமான(ஆகிவரும்) வதந்தி.. ( யாருக்கு தெரியும்... ஆப்பிள் பய புள்ளைக இதை செய்தியாக்கினால் அதிசயம் இல்லை)

iPodன் ஆறாம் தலைமுறை தயார்??

IE 7 beta preview

மைக்ரோ சாப்ட் தனது புதிய browser் ஆன Internet explorer 7யின் beta பதிப்பை வெளியிட்டுள்ளது. இறக்கம் செய்ய... IE 7

இது விஸ்டா விற்காகவும் 64 பிட் பதிப்பிற்காகவும் தயாரிக்கப்பட்டது. புதியதாக பெரிய விடயம் ஓன்றும் இல்லை...

tabbed browsing...
search box..
rss feeds...

போன்றவை IEக்கு வேண்டுமானாலும் புதியாதாக இருக்கலாம் firefox பயன் படுத்துவோருக்கு இவை பழைய கஞ்சி தான். இந்த பதிப்பினால் firefoxயின் வளர்ச்சியை தடுக்க முடியுமா? பொறுத்துதிருந்து தான் பார்க்க வேண்டும்

பெருவுடையார்

கைபுள்ளையின் "கைபுள்ள Calling்"ல் தஞ்சை பெருவுடையார் சிவலிங்கத்தின் அரிய புகைப்படம்.

திடீர் என்று எனக்கு ஒரு சந்தேகம் "பெருவுடையார்" என்பதற்கு பொருள் என்ன?

Firefox தொடர்ந்து முன்னேறுகிறது.

BD Vs HD-DVD

50 GB வரை சேமிக்கக் கூடிய அடுத்த தலைமுறையின் ஓளித்தட்டுகளை படிக்கவல்ல இயக்கிகளும(players)் பதிவான்களும்(recorders) இன்னும் சில மாதங்களில் வெளிவரப் போகின்றன. CD,DVD போய் இப்போது BD(பீடி) வந்துள்ளது. :)

இந்த ஓளித்தட்டில் எந்த வகையான ஓளி codecகள் பயன் படுத்தலாம் என்பதில் சிறு குழப்பம் இருந்தாலும் இந்த ஆண்டில் இது சந்தையில் ஒரு பெரிய பரபரப்பை ஏற்படுத்தலாம். Blu-ray என்ற நிறுவனத்தின் BD(Blu-ray் Disc) என்ற codecகும் HD-DVD(High def DVD) என்ற codecகும் தான் போட்டி... இதில் Sony உட்பட நுற்றுக்கணக்கான நிறுவனங்கள் BDயின் பின் நிற்கின்றனர். HD-DVD யின் பின்னும் ஆட்களுக்குக் குறைவில்லை.மைக்ரோசாப்டின் அடுத்த இயக்குதளமான Vista HD-DVDயை படிக்கவல்லதாக இருக்கும் என்று எதிர்பார்கிறேன்.


ஆகவே இந்த ஆண்டு DVD இயக்கி வாங்கும் எண்ணம் உள்ளவர்கள், DVD படத்துடன் சேர்த்து இதுவும் இருக்கிறதா என்று பார்த்து வாங்க வேண்டியிருக்கும்.

தேர்தல் 2006

தமிழகத்தில் தேர்தல் களம் இப்போதே களை கட்டி விட்டது. தேர்தல் 2006 என்ற கூட்டுப்பதிவை தொடங்கியுள்ளனர். பல தகவல்களும் அலசல்களும் நிறைந்துள்ளன இந்த வலைப்பதிவில். எனக்கு தமிழக அரசியலில் அவ்வளவாக ஆர்வமும் அறிவும் இல்லை. எனக்கே ஆர்வம் வந்துவிட்டது.

தேர்தல் 2006 in XML site feed http://therthal2006.blogspot.com/atom.xml

புதுப்பேட்டை

புதுப்பேட்டை - யுவன் ஷங்கர் ராஜா மற்றும் செல்வராகவன் மூன்றாவது முறையாக("துள்ளுவதோ இளமை"யை கணக்கில் கொள்ளாவிட்டால்) இணைந்து செய்யும் படம்.

படத்தின் பாடல்கள் வெளி வந்து கலக்கிக் கொண்டுள்ளது. பாடல்களுக்கு புதினங்களில் வரும் பாகங்களை(chapters??) போல் பெயர் வைத்துள்ளனர். ஒரு சில பாடல்கள் (குறிப்பாக வாத்தியப்(instrumentals) பாடல்கள்), எங்கேயோ கேட்டது போல் இருந்தாலும், தரும் காசுக்கு நல்ல மதிப்பு. கமல் ஒரு பாடலை பாடியுள்ளார்.

ராகா வில் கேட்க -> புதுப்பேட்டை


தனுஷ் - பாவம்!! ஒரு நல்ல வெற்றிப் படம் தேவை அவருக்கு, இந்த படம் ஓடினாலும் செல்வராகவன் - யுவன் கூட்டணியின் வெற்றியாகவே கருதப்படும்.

ரஜினியின் சிவாஜி- The boss

தமிழ் பட ரசிகர்களின் நீண்ட நாள் கனவு நிறைவேரப் போகின்றது. ஷங்கரும் ரஜினியும் இணைந்து உருவாகும் படம். இது பத்தாத குறைக்கு A.R.ரகுமானின் இசை, சுஜாதாவின் வசனம், தோட்டாதரணியின் கலை. பாடல்களுக்கு வைரமுத்து.

தமிழ் சினிமாவில், இத்தனை பேரை கட்டி மேய்த்து சம்பளம் தர சில பேரால் தான் முடியும். அந்த ஒரு சிலரில் இருவர் மட்டுமே என் நினைவுக்கு வருகின்றனர். ஒருவர் A.M.ரத்னம் மற்றவர் A.V.M.

2002யின் தொடக்கம் அது, எடுக்கப்பட்ட படங்களெல்லாம் தோல்வியடைந்து நொந்து நூடுல்ஸாகி இருந்த நேரம். அப்போது சேது, தில், காசி போல வெற்றி படங்களாக தந்து வளர்ந்து வந்த விக்ரமை வைத்து A.V.M தயாரித்து வெளிவந்து மாபெரும் வெற்றி பெற்ற படம் "ஜெமினி", சண்டை, குத்து பாட்டு (ஓ...போடு), சென்டிமென்ட், காதல் எல்லாம் சேர்ந்த முழு நீள மசாலா படம். (அதன் பின் "அன்பே! அன்பே!" எடுத்து ஊத்திக் கொண்டார்கள்) பின் திருட்டு VCDயினால் விரக்தியில் இனி தமிழ் படங்களே எடுக்கப் போவதில்லை என்று முடிவெடுத்தார்கள். பேரழகன் தான் அவர்களின் கடைசி படம் என்றார்கள்.

Why should I spend money and invest in a film that is sold as a Rs 30 CD on the Mount Road pavement on the third day of release?� asked Mr Saravanan. AVM Studios has decided that its facilities in Chennai would be devoted to making television serials.

சில ஆண்டுகளுக்குப் பின் மீண்டும் படம் தயாரிக்க வந்துள்ளார்கள். எதோ பழமொழி சொல்வார்களே ஆடிய கால் சும்மா இருக்காது என்று. அது சரி இப்படி ஒரு கூட்டணியுடன் சேர யாருக்கு தான் ஆசை வராது.

சிவாஜியில் என்ன எதிர்பார்க்கலாம். முதல்வனின் கதையும் ஜெமினியின் மசாலாவும் சேர்ந்து கலக்க போகிறது. ரஜினி அட்டகாசமாக இருக்கிறார்.எதிர்பார்ப்பு இப்போதே வானளவையும் விஞ்சி விட்டது.

படம் முடியும் வரை எல்லா வகையான ஊடகங்களிலும் முடிந்தவரை எதிர்பார்ப்பை ஏற்றிவிடப் போகிறார்கள். :)).
ரஜினி படம் முடிந்த பின் வடிவேலுவின் வசனம் பேசாமலிருந்தால் சரி தான்!

வேலியில் போன ஓணானை....

Windows உடன் WMP10ஐ தருவதால்(read windows monopolyயினால்) தான் நஷ்டமடைந்ததாகவும், அதனால் அதற்கு ஈடாக 100 கோடி டாலர் தர வேண்டும் என்று Real வழக்கு தொடர்ந்திருந்தது. சில நாள் முன்பு Real Networks உடன் செய்து கொண்ட உடன்படிக்கையின் படி 46 கோடி டாலர் பணமும் மீதம் உள்ள 30.1 கோடிக்கு Rhapsodyக்கு வாடிக்கையாளர்களை சேர்த்து விடும்.



முன்பு இதே போல் Netscape உலவி செய்தது நினைவிருக்கலாம். கைபிள்ளைத் தனமாக இதுபோல் எதாவது செய்து விட்டு, பின் மிதி படுவது் Bill Gatesக்கு வேலையாய் போயிற்று.

இப்பொழுது MTVயுடன் சேர்ந்து Urge என்ற பெயரில் இணையத்தில் பாடல் சேவை வழங்க இருக்கிறது. வழக்கம் போல WMA வடிவத்தில் பாடல் கோப்புகள் இருக்கும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.MTV, வேலியில் போன ஓணானை வேட்டியில் எடுத்து விட்டுக் கொண்டதாகவே எனக்குத் தோன்றுகிறது.

Michael Gartenberg, vice president of Jupiter Research: "The biggest paradox is the people who are most likely interested in an MTV-branded music experience are also probably the demographic that has the highest interest in the iPod,"he said


Appleயை ஓரங்கட்டுவதற்காக மைக்ரோ சாப்ட்(Microsoft) அடி மேல் அடியாக வைத்து வருகிறது. இதில் யார் வெல்வார்கள் என்று பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும்.

Champion's Trophy

மணி இரவு 11 .. இன்றைய தினசரி பிரிக்கப்படாமல் இருந்தது.. தலைப்புகளை மேய்ந்தால்...

இன்று சென்னையில் Champion's Trophy. இந்தியா விளையாடுகிறது.

ஆட்டதை தவறவிட்டதை நினைத்து என்னை நானே நொந்து கொண்டு... NDTVயில் கீழே ஓடும் செய்திகளை படிக்க ஆரம்பித்தேன்..

அப்பாடா! விளையாட்டுச் செய்திகள் வந்தாகி விட்டது...
"சச்சினின் 35ஆவது சதம்" சரி...
"அப்துல் கலாம் பாராட்டு" சரி...
"சோனியா பாராட்டு" அடேய்!!
"வாஜ்பாயி பாராட்டு" ???

அதன்பின் அரசியல் செய்திகள்..... எனக்கு மண்டை காய்ந்து போனது...
நான் ஓன்றும் ஹாக்கி வெறியனெல்லாம் கிடையாது... ஆனாலும் ஏதோ உறுத்தியது...

இன்று எப்படியாவது போட்டி முடிவு தேறியாமல் துங்குவது இல்லை என்று கங்கணம் கட்டிக் கொண்டு தேடினால் எல்லா தொலைகாட்சியிலும் இதே நிலைமை (Doordarshan உட்பட)...

சச்சின் உலக சாதனை செய்துள்ளார் என்பதற்காக மற்ற விளையாட்டுகளை ஓதுக்கி தள்ளுவது என்பது.. ரொம்பக் கேவலம்!!! அதிலும் நம் நாட்டின் தேசிய விளையாட்டு ஓரு வரி செய்திக்கு கூட அருகதையற்று போயிற்று.

இன்னேரம் மணி 2யை தாண்டி இருந்து... கடைசியாக TEN Sports ல் மறுஓளிபரப்பு செய்தார்கள்... இந்தியா 2 - 1 என்று ஸ்பெயினிடம்( நடப்பு champion) தோற்று போனது..

ஓரு வேளை வெற்றி பெற்று இருந்தால் செய்தி வந்திருக்குமோ??

2005ன் சிறந்த 100 பொருட்கள்

இந்த ஆண்டின் சிறந்த 100 பொருட்களை pcworld.com தரப்பட்டியலிட்டுள்ளது...

அதில் சந்தேகமில்லாமல் firefox முதலிடத்தை பிடித்துள்ளது.... இரண்டவதாக googleஇன் மின்னஞ்சல் சேவையான Gmail வந்துள்ளது..


ஊடகச் செயலிகளை (media player) பொருத்தவரை ஆப்பிளின் "iTunes" 34ஆம் இடத்திலும் "Windows Media Player 10" 47ஆம் இடத்திலும் உள்ளது.... "Real Player" இந்த பட்டியலிலேயே இல்லை.... :D

இந்த நேரத்தில் Real Networks' CEO Rob Glaser ஆப்பிளை திட்டி தீர்த்துள்ளார்...
அவர் சொல்லும் காரணம்
- iTunes இல் WMA வகை(format) பாடல் கோப்புகளை கேட்க முடியாது
- iTunes பாடல் திருட்டை (read piracy) ஊக்குவிக்கின்றது

ஆனால் உண்மையான காரணம் .... இன்றைய இளைய தலை முறையினர் iPod ஐ விரும்பி வாங்குவதும் அதனால் iTunesயின் "இணையச் சந்தை" பாடல் விற்பனையில் முதலிடம் வகிப்பதும் தான்..ஆகவே அவர் வயிரெரிச்சலில் புலம்பினர் என்றே தோன்றுகிறது...

iTunes, iPod Nano போல சிறந்த பொருட்களை வழங்கும் ஆப்பிள் monopoly ஆனால் எனக்கு மகிழ்ச்சிதான்...

நித்திரா தேவி தழுவும் வரை..

தூக்கம் வரவில்லை.. அதனால் வழக்கம் போல் "night out"....

blogவதற்கு சேதி ஏதும் இல்லை... software engineer ஆன பின்பு... 24 மணி நேர வாழ்க்கையில் 7-8 மணி தூக்கம் போக மீதி நேரமெல்லாம் எங்கே போகிறது???

நண்பர்களுடன் வெட்டிக் கதை கூடப் பேசுவது இல்லை.... கதையே இல்லை எனலாம்..

அப்படியே cell phoneல் பேசினால் பெரும்பாலும் "அப்போறம் என்ன விசியம்... நீ சொல்லு!" என்பதும் பதிலாய் "புதுசா ஒன்னும் இல்லை...வழக்கம் போல தான்" என்பதும் தான் உரையாடல்...

நான் மட்டும் தான் இப்படியா??

அடச்சே!!

ரகுமான்... தமிழகத்துக்கு திரும்பி வந்துவிட்டார் போல!!! சில நாட்களுக்கு முன்பு bangaloreல் கச்சேரி..அடுத்து வரிசையாக தமிழ் படங்களாக இசையமைக்கிறார்.....